شمارهٔ ۲۲۸ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خاکی ز زمین که عطف دامانت برُفت
در دیده کشم به آشکار و به نهفت
این عذر که آمدی کجا خواهم خواست
وین لطف که کرده‌ای کجا دانم گفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر حسرت و اندوه گوینده است. او به زیبایی و جذابیت کسی که دوستش دارد اشاره می‌کند و از خود می‌پرسد که چگونه می‌تواند از او بخواهد که کجا آمده و چه لطفی کرده است. در واقع، این شعر به دلتنگی و ناامیدی در رابطه با عشق و ارتباط عاطفی اشاره دارد.