شمارهٔ ۲۳۰ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا درد تو شد با دل حیرانم جفت
بس دُر که دو چشم گوهرافشانم سفت
گفتی که چگونه‌ای چه پرسی از من
من بی تو چنانم که بنتوانم گفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و حیرت ناشی از دوری معشوقش می‌گوید. او به این حالت توصیف می‌کند که چشمان معشوقش مانند گوهر می‌درخشد و او از شدت این احساس نمی‌تواند وضع خودش را به خوبی بیان کند. در حقیقت، او می‌گوید که بدون معشوقش نمی‌تواند به زندگی ادامه دهد.