شمارهٔ ۲۴۴ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ποιη, شاعر از تاثیر عشق بیگانه بر خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که عشقش مانند پروانه او را می‌سوزاند و به نوعی به دیوانگی کشانده است. در آخر، از یک پری (معشوق) توسل می‌جوید و از او درخواست کمک و رحم می‌کند.