شمارهٔ ۳۰۶ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساسات عمیق و درد درونی شاعر می‌پردازد. شاعر به شدت از دردی سخن می‌گوید که آنقدر بزرگ است که حتی کوه‌ها را به حرکت درمی‌آورد و سوز و آتشی که در درونش می‌سوزد به عمق روح او نفوذ کرده است. این بار سنگینی که بر دوش اوست، باعث شده تا زندگی‌اش تحت فشار باشد و او از قدرت تحمل این درد و سوزش در دل خود سخن می‌گوید.