شمارهٔ ۳۱۵ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی عمرت به خودپرستی گذرد
یا در غم نیستی و هستی گذرد
آن عمر که مرگ باشد اندر پی او
آن به که به خواب یا به مستی گذرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به گذر عمر و بی‌فایده بودن خودپرستی و غم‌های دنیا اشاره می‌کند. او تاکید می‌کند که عمر باید به شکلی معنادار سپری شود و مرگ همیشه در پی زندگی است. پس بهتر است که عمر در بی‌محتواهایی مثل خواب یا مستی تلف نشود.