شمارهٔ ۳۲۹ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر بام بدیدمش که جولان می‌کرد
چون حال دلم طره پریشان می‌کرد
از روی چو ماه بام و در می‌افروخت
وز زلف سیاه عنبرافشان می‌کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به توصیف دختری می‌پردازد که بر بام نشسته و آزادی و سرکشی می‌کند. دیدن او حال دل شاعر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و پریشانی در دلش ایجاد می‌کند. چهره زیبا و نورانی او مانند ماه است و زلف‌های سیاهش مانند عنبر رایحه‌فشانی می‌کند.