شمارهٔ ۳۳۶ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از نگرانیش در مورد عواقب گناه معشوق صحبت می‌کند. او نمی‌خواهد که خدا به خاطر گناه معشوق او را مجازات کند و نمی‌گذارد اشک‌هایش بر سر راه معشوق بیفتد. اما در عین حال، از این می‌ترسد که آه و ناله‌هایش در نیمه شب، مانند تصویری در آینه، بر چهره معشوق تاثیر بگذارد.