شمارهٔ ۳۳۸ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس غم و دل‌تنگی می‌پردازد. شاعر هر شب با اندوهی که ناشی از عشق یا یاد معشوق است، دست و پنجه نرم می‌کند. او می‌گوید که خود را غمگین نمی‌بیند، اما نگران است که تصویر معشوق در آینه، او را به گریه و اندوه بیندازد.