شمارهٔ ۳۴۹ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گوئی که لبم بر لب نوش تو رسد
یا نیز مرا دوش به دوش تو رسد
گر خود دلت آهن است هم نرم شود
گر ناله من شبی به گوش تو رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به آرزوی نزدیک شدن و ارتباط عاطفی با معشوق می‌پردازد. او آرزو دارد که لبش بر لب معشوق برسد و یا در کنار او قرار گیرد. حتی اگر دل معشوق فولادین باشد، ناله‌های شاعر می‌تواند او را نرم کند و به احساسات او نفوذ کند. این ابیات بیانگر longing و عاطفه عمیق شاعر نسبت به معشوق است.