شمارهٔ ۳۵۰ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی تضاد عشق و ملامت در جوانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر عاشق باشیم و مورد ملامت قرار بگیریم، عشق هیچ خاصیتی ندارد. او تأکید می‌کند که در جوانی وقتی عشق و ملامت با هم آمیخته باشند، خوشی در آن نیست. او همچنین از پیری و عشق در شرایط سالم صحبت می‌کند و به نوعی به این نکته اشاره دارد که باید به عاقبت کارها و زندگی دقت کنیم.