شمارهٔ ۳۶۳ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که رخ نامه به خون تر می‌شد
هم کاغذ و هم حرف مستر می‌شد
گاهی چو سواد نامه می‌پیچیدم
گه چون قلمم دود به سر بر می‌شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با بیانی زیبا و حسی عمیق از تأثیر احساسات و درد دل بر روی کاغذ و نامه‌هایی که می‌نویسد، صحبت می‌کند. او می‌گوید که به خاطر شدت احساساتش، کاغذ و کلماتش به خون آغشته می‌شود و زمانی که می‌نویسد، گاه احساس می‌کند که قلمش به جای نوشتن، دود می‌شود. احساسات او آنقدر شدید است که اثر آن بر روی نوشته‌هایش کاملاً مشهود است.