نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۴ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر یاد رخ و قد تو ای سرو بلند

روی گل و پای سرو بوسم یکچند

گل چون تو برنجد و بگرداند روی

از جا برود سرو و ببرد پیوند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و قامت بلند معشوقش اشاره می‌کند و از عشق و محبت خود به او سخن می‌گوید. او به زیبایی گل‌ها و درختان سرو اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر گل‌ها از زیبایی او ناراحت شوند، درخت سرو نیز پیوند خود را با آن‌ها قطع خواهد کرد. به طور کلی، شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق و زیبایی‌اش بیان می‌کند.