شمارهٔ ۳۶۸ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از احساس اندوه و ناراحتی گوینده به دلیل دشمنی‌ها و مشکلاتی که با آن‌ها روبه‌رو است سخن می‌گوید. او از دوستانش که در سختی هستند و به بند دشمنان گرفتارند، می‌گوید. گوینده به سرنوشت خود اشاره می‌کند و از آن ابراز رضایت می‌کند، اما در عین حال از سرنوشت خود ناراحت است و از آن خواهان رحمی می‌شود.