شمارهٔ ۳۸ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی‌اش به محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشمانش به خاطر یاد تو اشک می‌ریزند و در کنار تو، دلش تپش و شوق دارد. همچنین، اگر از تو دور شود، چشمانش باز هم پر از اشک می‌شوند. او تو را به عنوان آفتابی می‌داند که در زندگی‌اش تابش دارد.