نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۸ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ظلم است کز اوست عقل و دین ناخشنود

گر کوه کند ظلم نگون گردد زود

از خرمن ماه بردماند آتش

وز چهره خورشید برانگیزد دود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیان می‌کند که ظلم باعث نارضایتی عقل و دین می‌شود و اگر ظلم شدت گیرد، عواقب آن به سرعت نمایان می‌شود. ظلم مثل آتش است که از خرمن ماه برمی‌خیزد و دودش چهره خورشید را می‌پوشاند، به این معنی که ظلم بر همه چیز سایه می‌افکند و اثرات منفی آن به سرعت آشکار می‌شود.