شمارهٔ ۴۲۲ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر بیان می‌کند که هیچ‌گاه غم و درد در دلش فروکش نمی‌کند و شور و شوق او از بین نمی‌رود. او آرزو دارد روزی بتواند به عشق محبوبش دست یازد، اما نگران است که عمرش به اندازه‌ای نباشد که این آرزو محقق شود.