شمارهٔ ۴۳۷ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون یاد ز یار دلکشم می‌آید
سوزی به دل پرآتشم می‌آید
می‌خندم و خنده‌ام نمی‌آید خوش
می‌گریم و از گریه خوشم می‌آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساسات متضاد خود سخن می‌گوید. او وقتی به یاد محبوبش می‌افتد، دلش پر از آتش می‌شود و دچار سوختگی عاطفی می‌گردد. با وجود لبخندی که به صورتش می‌آید، در دلش احساس خوشحالی نمی‌کند و هنگام گریه، به نوعی احساس خوشنودی و آرامش دارد. این تضاد میان شادی و غم، نشان‌دهنده عمق و پیچیدگی احساسات عاشقانه‌اش است.