نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳۹ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل آب شد از شرم چو روی تو بدید

در سرو خم افتاد چو قد تو بدید

دل بنده آن سرو که چون قد تو راست

جان برخی آن گل که چو روی تو بدید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و تاثیر چهره محبوبی می‌پردازد که باعث شرم و حیرت گل شده است. گل که نماد زیبایی است، وقتی به چهره محبوب نگاه می‌کند، به آب می‌افتد و در مقابل قد بلند او، خود را خم می‌کند. دل شاعر نیز به زیبایی این اطوار دل می‌بازد و جانش تحت تاثیر زیبایی محبوب قرار می‌گیرد. این اشعار نشان‌دهنده ارتباط عمیق میان زیبایی و احساسات انسانی است.