نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۱ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم ای اجل با تو ستیزد هرگز

یا عارض و زلف تو بریزد هرگز

آوخ که به عمری دگر از باغ جهان

سروی چو قد تو بر نخیزد هرگز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر با اجل (مرگ) به چالش می‌پردازد و می‌گوید که هرگز نمی‌تواند با زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش درافتد. او با حسرت می‌گوید که دیگر در این دنیا هیچ درختی به زیبایی و قامت معشوقش نخواهد رویید.