نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹۲ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

درمان چو نجوئیم به دل درد مباش

گرم است دلم با تو به دل سرد مباش

تا برخوری از جان و جوانی و جمال

با عاشق پیر، ناجوانمرد مباش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساس عشق و محبت می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر درمانی برای دل درد خود جستجو می‌کند، نباید دلش سرد باشد. او از طرفی تأکید دارد که در برخورد با عشق و زیبایی، باید جوانی و شادابی را احساس کند و نباید همچون عاشقانی که پیری و ناتوانی را به همراه دارند، رفتار کند. در نهایت، شاعر خواسته است که در عشق، جوان و زندگی‌بخش بماند.