شمارهٔ ۵۰۲ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سیلاب ز جوی دیده راندم شب دوش
خاک همه شهر برفشاندم شب دوش
ای دوست ندانم که دعاهای که بود
کاندر غم تو زنده بماندم شب دوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساسات عمیق خود در شب دوش صحبت می‌کند. او اشک‌هایش را به مانند سیلابی از چشمانش می‌رانَد و به خاطر غم دوستش، تمام شهر را زیر برف می‌بیند. او نمی‌داند کدام دعاها باعث شده‌اند که در این غم زنده بماند.