نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲۰ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای کرده پر از خاک جفا مفرش دل

وی داده به باد عیش‌های خَوش دل

می‌ترسم از آن دعا که در وقت سحر

من باشم و آب دیده و آتش دل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق و تاسف شاعر است. او از درد و رنجی که ناشی از ظلم و بی توجهی دیگران به اوست، صحبت می‌کند. همچنین، ترس او از دعا در ساعات سحر، زمانی که به شدت احساساتی شده و در حال گریه و اندوه است، نشان‌دهنده‌ی vulnerability اوست. به طور کلی، این شعر احساسی عمیق از غم و دلتنگی را منتقل می‌کند.