نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲۹ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دوش از تو چو ناامید برگردیدم

بالین ز سرشک دیده پر خون دیدم

تا روز ز فرقت تو بر بستر درد

چون مار میان بریده می‌پیچیدم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این مصراع شاعر از ناامیدی و درد ناشی از جدایی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که وقتی از معشوق خود ناامید شده و دور شده، بالینش از اشک‌هایش خونی شده و در روزهای بی‌او بر روی بستر درد احساس تنهایی و رنج می‌کند، مانند ماری که بریده شده و در کلافگی و گره‌خوردگی می‌پیچد.