شمارهٔ ۵۳ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از درد و اندوه عمیق خود می‌گوید. او بیان می‌کند که آه و ناله‌اش هم شباهنگ را به سوختن واداشته و دل‌های دیگران را نیز متاثر کرده است. همچنین، آسمان (گردون) به خاطر غم او اشک می‌ریزد و حتی دل سنگی نیز از شدت گرمی آه او می‌سوزد. این شعر نشان‌دهنده شدت احساسات و تاثیر آن بر محیط و دیگران است.