نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳۳ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند دریغ قلم رانده خورم

تا کی غم نامه‌های ناخوانده خورم

از عمر گذشته بس که حسرت خوردم

روزی دو غم این نفس مانده خورم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس حسرت و غم شاعر اشاره دارد. او می‌گوید که تا کی باید از نوشتن و خواندن غم‌نامه‌ها دوری کند و از درد و غمی که در زندگی‌اش تجربه کرده، رنج ببرد. شاعری که به گذشته‌اش افسوس می‌خورد و هر روز با غم و اندوه به زندگی ادامه می‌دهد.