نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳۷ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زین دام بلا که در وی افتاد دلم

بس در که به روی فتنه بگشاد دلم

در عشق کسی که جوی خون می‌راند

خون راند ز چشم من که خون باد دلم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از غم و درد ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به حالت دلش اشاره می‌کند که به خاطر عشق و فتنه‌ای که در آن گرفتار شده، دچار بلا و مشکلات زیادی شده است. این عشق به قدری شدید است که او از چشمانش خون می‌بارد و حالش همچون باد دلش آشفته است.