نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴۹ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!

مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»

لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز:

«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، کسی به محبوبش می‌گوید که برخیز و برو، تحت تأثیر حال و هوای صبح و مستی است. او در حال بیان اشتیاق و عشق خود به محبوبش است و به او توصیه می‌کند که بی‌مقدمه نرود و زمان را از دست ندهد.