نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست

خود بین مشو و مباش آیینه پرست

کاین آینه بس آینه رخ را دیده‌ست

کز زنگ اجل تیره شد و آینه هست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما یادآوری می‌کند که وقتی به زیبایی‌های ظاهری (مانند صورت و ماه) توجه می‌کنیم، نباید خود را بیش از حد بالا ببریم و آیینه‌پرست شویم. زیرا آیینه حاوی تصاویری است که به دلیل زنگ اضمحلال و زمان، ممکن است تیره و ناقص شوند. در نهایت، زیبایی واقعی فراتر از ظاهر است و نباید به آن دلخوش کرد.