شمارهٔ ۷۲ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم تو مرا به تیر مژگان خسته‌ست
زلف تو مرا به تار موئی بسته‌ست
دریاب که این سر سبکی آشفته‌ست
زنهار که آن معربدی بدمست‌ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق شاعر اشاره دارد که از زیبایی و جذابیت چشم و زلف معشوقه‌اش تحت تأثیر قرار گرفته است. او حس می‌کند که این زیبایی‌ها او را به نوعی اسیر کرده‌اند و از معشوقه‌اش درخواست می‌کند که به حال او رحم کند، زیرا او در اوج حساسیت و بی‌تابی قرار دارد.