شمارهٔ ۷۶ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
محرومی وصل تو دل و جانم کاست
شد طبع کژت به رغم من با همه راست
روزی که امید از تو به یکره ببرم
عذرم به هزار سال نتوانی خواست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس محرومیت و وابستگی به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که عدم دسترسی به معشوق، روح و جانش را تحت تأثیر قرار داده و با وجود اینکه تلاش می‌کند به حقیقت و واقعیت‌ها روی آورد، باز هم دچار دل‌مشغولی است. او اشاره می‌کند که اگر روزی امیدش به این رابطه قطع شود، هیچ‌کس نمی‌تواند عذرخواهی او را در طول سال‌ها بپذیرد.