شمارهٔ ۹۰ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از باغی صحبت می‌کند که از زیبایی و شکوه خالی است. او از رونق و خوشبختی می‌پرسد و به دنبال نشانه‌هایی از قدرت و عظمت رستم و تخت جمشید است، که این روزها دیگر اثری از آن‌ها نیست. شاعر احساس ناامیدی و غم را از فقدان این زیبایی‌ها و شکوه‌ها بیان می‌کند.