شمارهٔ ۱۱ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره خشم و ناامیدی شاعر از دوستش است که هیچگونه توجهی به او ندارد و حتی یک سلام ساده نیز به او نمی‌کند. شاعر از اینکه دوستش هیچ پیامی به او نمی‌رساند و به او اهمیت نمی‌دهد، ناراحت است. او توصیف می‌کند که با وجود تمام تلاش‌هایش برای جلب توجه دوست، هیچ پاسخ یا بیانی از او نمی‌بیند. شاعر خود را به‌عنوان بنده‌ای می‌بیند که هیچ ارزشی برای دوستش ندارد و این موضوع او را در شگفتی و اندوه فرو برده است.