شمارهٔ ۶۳ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و عشق صحبت می‌کند. او احساس عمیق خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند و می‌گوید که غم او در دلش نشسته و درد محبوبش با جان او آمیخته است. شاعر از محبوبش می‌خواهد که نزد او بیاید و ببیند که چه فتنه‌ای به خاطر او در دلش ایجاد شده است. عشق به او بازگشته و صبر او از بین رفته است. او از آتش غم رنج می‌برد و در نهایت اشک و خون دلش را به خاطر عشق و جدایی می‌ریزد.