شمارهٔ ۲۰ سید حسن غزنوی
سید حسن غزنوی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گه بنالی که وای نان ناید
گه برنجی که آه جان برود
انده نان و جان مخور بنشین
کین بیاید به وقت و آن برود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات درباره نان و برنج صحبت می‌کند و می‌گوید که گاهی انسان از نداشتن نان شکایت می‌کند و گاهی از مشکلات دیگر زندگی. او تأکید می‌کند که نباید همیشه در فکر نان و جان بود و بهتر است که آرامش را در زندگی جست‌وجو کرد. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که همه چیز در زمان خودش پیش می‌آید و مشکلات می‌توانند برطرف شوند.