شمارهٔ ۱۵۹ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق و اشتیاق شاعر به معشوق است. شاعر می‌گويد که نبودن معشوق در دلش غم و اندوهی بزرگ ایجاد کرده و همه احساساتش تحت تأثیر اوست. حتی با وجود غم‌های دیگر، جای معشوق در دلش همیشه خالی و محسوس است. در واقع، معشوق با وجود دوری‌اش، در هر جنبه‌ای از زندگی شاعر حضور دارد.