شمارهٔ ۱۶۱ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنجی که به خاطر دوری معشوقش متحمل می‌شود صحبت می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر دشمن معشوقش او را آزار دهد، جانش گویی مانند گردن او خشک و بی‌حرکت می‌شود. او به شدت از هجران معشوقش رنج می‌برد و می‌گوید که در این وضعیت حتی نمی‌تواند غیر از خونریزی احساسی دیگری نشان دهد. شاعر همچنین به این اشاره دارد که در مواجهه با معشوق، احساساتش بسیار عمیق‌تر و متفاوت‌تر است.