شمارهٔ ۱۹۱ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از درد و غم ناشی از دوری معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که گویی با اشک‌هایش به دور و بر می‌چرخد و در سفر، کشتی‌اش بر خشکی می‌نشیند. همچنین ابراز می‌کند که معشوقش هیچ نامه‌ای برای او نمی‌نویسد و انتظارش برای دریافت نامه‌ای نا نوشته به چه اندازه طولانی و آزاردهنده شده است.