شمارهٔ ۳۲ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، مریم زمانی که به قدری منتظر شد که هوا بهشتی شود، فرشتگان برای او دعا کردند. او از شوقی که داشت، به اندازه‌ای سیراب شد که بوی بهشت از خاک درش به مشامش رسید.