شمارهٔ ۷۲ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساس شاعر درباره موفقیت و تاثیرگذاری او می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر شعری که از او سر می‌زند، به مانند الماس باارزش است و در دل دیگران جایگاه خاصی پیدا می‌کند. او از سرنوشت خود و صدای آوازش سخن می‌گوید که در آسمان (فلک) پیچیده است و به دنبال کسی است که این صدای زیبا را نادیده بگیرد. به طور کلی، شاعر به شأن و اعتبار خود در دنیای شعر اشاره دارد.