شمارهٔ ۹۸ سید حسن غزنوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از آمدن مهمان عزیزش به خانه خوشحال است و از لحظه‌های خوشی که با او می‌گذرانند، لذت می‌برد. او انتظار می‌کشد که شب فرابرسد اما دوست ندارد شب با غم و اندوه بر آن‌ها سایه افکند.总体而言، شاعر از موقعیت حال و حال و هوای خوشش تمجید می‌کند و به اهمیت لحظه‌های شادی اشاره دارد.