نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / اشعار عربی

غنت مطوّقهٔ أفنانها البان

ملهوفهٔ للاحَیْباب الّذی بانوا

الغصن منسجم و السّجع منتظم

و البرق مبتسِمّ و المزن الوان

تفیض عینی دما من ثغر لؤلؤهٍٔ

الدمع یاقوتهًٔ و الجفن مرجان

اها لأیّام العدیب و لعلع

بعذب عیشٍ و اهل الحیّ جیران

رهط شهامتهم کالشمس باهرهٔ

قومٌ بضاعتهم حسنٌ و احسان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و سرسبزی طبیعت اشاره دارد و از عواطف شاعر نسبت به یادآوری روزهای خوش گذشته صحبت می‌کند. شاعر به وصف باغ‌هایی با درختان زیبا و گل‌های دل‌انگیز می‌پردازد و احساس غم ناشی از دوری از عزیزان را نشان می‌دهد. همچنین، شاعر از زیبایی و حسن رفتار مردم محل زندگی‌اش سخن می‌گوید و آن‌ها را با صفاتی همچون شجاعت و نیکوکاری توصیف می‌کند. در کل، شعر ترکیبی است از عشق به طبیعت و حسرت ایام سرشار از خوشی و دوستی.