شمارهٔ ۱۳۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
ز بیگانه پرداخت بوم و برم را
سواری که بر قلب زد لشکرم را
به دشتی که می پرورد شور عشقم
مگر ناخن شیر، خارد سرم را
زمین بس که می بیند از صدمه، نیلی
به گردون غلط می کند پیکرم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره نبرد، عشق و رنج می‌پردازد. شاعر از آسیب‌هایی که به سرزمینش و دلش وارد شده سخن می‌گوید و به احساساتش در دشت پر شور عشق اشاره می‌کند. او همچنین به درد و زخم‌هایی که بر تنش نشسته‌اند و تأثیر بلایای ناخواسته بر وجودش اشاره می‌کند.