شمارهٔ ۲۶۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
گل بی تو مرا به دیده خار است
هر سبزه چو تیغ آب دار است
از نقش قدم بسی فزونتر
در راه تو چشم انتظار است
چون لاله ز داغ دوری تو
خون دل و دیده درکنار است
درمان هزار دردمند است
دردت که به جان بی قرار است
دریاب به پرسشی حزین را
کز لعل لب تو در خمار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر احساس عمیق دلتنگی و درد ناشی از دوری محبوب را بیان می‌کند. شاعر می‌گوید که بدون محبوبش، همه چیز برایش خالی و بی‌معنی است و همواره منتظر اوست. اشاراتی به درد و رنج ناشی از دوری می‌کند و خواستار توجه و پاسخگویی محبوبش است که به شدت به او نیاز دارد. در نهایت، اشاره به انتظار و اشتیاق به وصال محبوب، عمق عاطفی شعر را بیشتر می‌کند.