شمارهٔ ۳۳۸ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احساسات عمیق عشق و حسرت می‌پردازد. شاعر از قاصدی می‌گوید که پیام عشق را به گلشن می‌برد و از یوسفی یاد می‌کند که به گلبانگ خود، دل را به بازار می‌آورد. عشق، قوت و ضعف را به فرهاد و مجنون می‌دهد و هر کسی را به طریقی به سمت خود می‌کشاند. شاعر از حسرت‌هایی که در آینه دیده، و بویی که باد از گلزار می‌آورد، سخن می‌گوید. همچنین بیان می‌کند که دلش از غم روزگار در رنج است و به دنبال عشوه‌گری است که دل را از غم‌ها رها کند. در کل، شعر احساسات پیچیده و عمیق انسان را در مواجهه با عشق و حسرت به تصویر می‌کشد.