شمارهٔ ۴۲۱ حزین لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که دل او را در سبو بریزد تا مشربان به خرابات بروند. او به عشق و احساسات اشاره می‌کند و می‌گوید مردان عاشق باید از هوس دور شوند و به طاعت بپردازند. همچنین در عشق، رفقا و دوستان باید از تار ماهتاب بهره‌برداری کنند. شاعر از خمار و دلتنگی ناشی از زیبایی‌ها سخن می‌گوید و حسرت خود برای گل داغی را بیان می‌کند که حسرتش را می‌کشد. در نهایت، او با زخم دلش و پاسداشت یاد معشوقش به زیبایی عشق و غم پرداخته است.