شمارهٔ ۴۷۷ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خوشا روزی که تیرت، پی به جان مستمند آرد
شبیخونی نگاهت برسربخت نژند آرد
شب بختم چو شمع ازداغ عشقت صبح محشرشد
چها تا برسرمن طالع فیروزمند آرد
به این آشفته حالیهای خود امّیدها دارم
پریشان طره ای شاید دلم را درکمند آرد
به فرمان عشق آتش دست را درگرمی بزمت
پی دفع گزند، از دانهٔ دل‌ها سپند آرد
شب هجران سپاه درد را شور حزین تو
درفش کاویان از نالهٔ مشکین پرند آرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به حسرت و امید در عشق و جستجوی آرامش اشاره دارند. شاعر به عشقی عمیق و آتشین اشاره می‌کند که در دلش شعله‌ور است و انتظار می‌کشد تا روزی این عشق سرنوشتش را تغییر دهد. او با تصویرسازی از شب و صبح و حالتی آشفته، به دلتنگی و درد جدایی اشاره می‌کند و امیدوار است که یک نگاه یا اشاره معشوق، دلمشغولی‌هایش را تمییز دهد و او را از رنج و تیرگی برهاند. غم هجران و اشتیاق به وصال نیز در اشعار به وضوح مشهود است.