نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶۶ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

ز خون دیده باشد مایه دار، اشک غم آشامان

به آب خویش گردد آسیای گوهر غلتان

به حال زار بیمار غم، ای تیغ ستم رحمی

سرم را بیش ازین مپسند بر زانوی غمخواران

بهار حسن را شرط است ابر دیدهء عاشق

مخند ای شاخ گل بر چشم گریان هواداران

اگر نبود تو را پروای مهجوران عجب نبود

نمی دانی دل رسوا، نمی فهمی غم پنهان

حزین دور از وطن زین صعب تر دردی نمی باشد

بلای الفت دونان، غم مهجوری یاران

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر احساسات عمیق غم و اندوه را به تصویر می‌کشد. شاعر از اشک‌ها و دردهای عاشقانه خود سخن می‌گوید و می‌گوید که بی‌رحمی و ظلم بر او تاثیری عمیق می‌گذارد. او به حالت زار خود اشاره می‌کند و از غم دوری و جدایی می‌گوید. همچنین، به رابطه‌ای که میان عاشقان و غم‌های ناشی از دوری وجود دارد، پرداخته و می‌گوید که دوری از وطن و جدائی از عزیزان، دردی بسیار سخت‌تر از دیگر دردهاست. شاعر به زیبایی به تلاقی عشق و غم می‌پردازد و پیامدهای آن را برای عاشقانی که در فراق هستند، شرح می‌دهد.