شمارهٔ ۱ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را
چشمی که می نبیند دیدار آشنا را؟
نخل فسرده ی ما، نه سایه نه ثمر داشت
ما شاخ خشک بیدیم، معذور دار ما را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ناامیدی و دوری از وفا اشاره دارد. شاعر از بیگانگی و نداشتن ارتباط با آشنایان صحبت می‌کند و به بی ثمر بودن و نازایی درختان خود، نمادی از احساسات و وضعیت خود، اشاره می‌کند. او خود را به یک شاخه خشک شبیه می‌داند که از دیگران می‌خواهد که او را ببخشند.