شمارهٔ ۱۲ حزین لاهیجی
حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
شرار آتش دل، شبنم است باغ مرا
نفس چو گرم کشم، تر کند دماغ مرا
نگاه مست تو، دل را به هوش نگذارد
به خون توبه نشانده ست می، ایاغ مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از تصویرسازی‌های زیبا، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. دل شبنم به مانند آتش می‌سوزد و نفس او به گرمی دما، احساساتش را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. نگاه معشوق او را به شدت مجذوب کرده و توبه‌اش را به چالش می‌کشد. به عبارت دیگر، عشق و زیبایی معشوق او را در وضعیتی دردناک و در عین حال خوشایند قرار داده است.