نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۰ حزین لاهیجی

حزین لاهیجی / غزلیات ناتمام / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سامان پریشان دلی اندوخته دارم

زان طرّه که بر دوش و بر انداخته دارد

دوزخ به دل، از ناله برافروخته دارم

زان شعلهٔ قامت، که برافراخته دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل پریشان خود و دلی پر از درد و ناله صحبت می‌کند. او به طره زیبایی که بر دوش دارد اشاره می‌کند و از عشق و شور و شوقی که در دلش شعله‌ور است، سخن می‌گوید. در واقع، این شعر بیانگر ترکیبی از زیبایی و درد ناشی از عشق است.